متوسط
در ارزهای دیجیتال، یک کلید خصوصی یک عدد طولانی است که به کاربران امکان میدهد تراکنشها را امضا کنند و آدرسهای دریافت کننده را ایجاد کنند.
رویه ای استاندارد در صنعت مالی که به شرکتها اجازه میدهد مشتریان خود را شناسایی کرده و قوانین مبارزه با پولشویی را رعایت کنند.
مجموعهای از تعداد زیادی از ماینرها، اغلب به یک انبار یا سوله بزرگ از ماینرها که به استخراج ارزهای دیجیتال مشغول هستند گفته میشود.
تعداد تراکنشهایی که یک شبکه بلاک چین قادر به پردازش در هر ثانیه است.
نقطه ای که کل هزینههای یک عملیات (مثلا معامله) با ارزش فعلی یا درآمد آن برابر است.
به صرافیهای گفته میشود که کاربران برای معامله، نیاز ندارند تا داراییشان را به آن صرافی منتقل کرده یا در آن صرافی نگهداری کنند. در عوض معامله به صورت مستقیم از کیف پولهای آنها انجام میشود.
یک چارچوب یا پروتکل ثانویه که بر روی یک سیستم بلاک چین ساخته شده تا مقیاس پذیری بیشتری را ارائه دهد.
بلاکی که بلاک مادر آن ناشناخته است، در نسخههای قدیمی بیت کوین Core، که در آن به دادههای اصل و نسب نیازی نبود، این مفهموم شکل گرفته است.
توکنها (با کوین اشتباه نشوند) واحدهای دیجیتالی هستند که خودشان بلاکچین خصوصی ندارند و بر روی بلاک چین های دیگر صادر میشوند. برای مثال بیت کوین یک کوین و تتر بر روی شبکه اتریوم یک توکن است.